kpb

hEduOferta

OFERTA EDUKACYJNA

Organizujemy specjalne pokazy dla szkół w indywidualnie ustalonych terminach.
Zapraszamy wszystkich uczniów wraz z nauczycielami.

Specjalna cena biletu dla grup zorganizowanych*:
- powyżej 15 osób, od poniedziałku do czwartku - od 13 zł
- powyżej 15 osób, od piątku do niedzieli - od 14 zł
- filmy 3D: od 14 zł
*ostateczne ceny biletów zależne od filmu

Istnieje możliwość wygłoszenia prelekcji przed filmem za dodatkową opłatą.

Proponujemy Państwu organizowanie w Kinie Pod Baranami specjalnych pokazów dla Państwa uczniów dowolnego filmu, korespondującego z realizowanym przez Państwa szkołę programem edukacyjnym.
Poszerzamy naszą ofertę dla szkół o filmy trójwymiarowe.  
 
Informacje i zgłoszenia:
Wojciech Drąg
wojtek@kinopodbaranami.pl
509 082 149


----------------------------------------- 

Jesień 2017

BEKSIŃSCY. ALBUM WIDEOFONICZNY
| BEKSINSKIS. A SOUND AND PICTURE ALBUM
reż. Marcin Borchardt, Polska 2017, 80’ dla uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych

Intymny, autorski i prawdziwy. Taki właśnie jest film dokumentalny Beksińscy. Album wideofoniczny opowiadający za pomocą materiałów archiwalnym o losach niezwykłej rodziny, sportretowanej przed rokiem w fenomenalnym filmie Jana P. Matuszyńskiego Ostatnia rodzina.

Beksińscy. Album wideofoniczny to pięćdziesiąt lat z życia wybitnego polskiego malarza Zdzisława Beksińskiego. Dokument ukazuje historię jego skomplikowanej relacji z synem Tomkiem, niezwykle popularnym dziennikarzem muzycznym, cierpiącym na depresję i podejmującym wielokrotnie próby samobójcze. Beksińscy. Album wideofoniczny jest wstrząsającym dokumentalnym dramatem rodzinnym, precyzyjnie zrekonstruowanym wyłącznie z prywatnych, dźwiękowych i filmowych materiałów z archiwum Beksińskich.

Scenariusz filmu oparty został na bestselerowej biografii Magdaleny Grzebałkowskiej Beksińscy. Portret podwójny. Jego reżyserem jest Marcin Borchardt, scenarzysta, reżyser, filmoznawca. Autor filmów dokumentalnych, reklam, wideoklipów, programów telewizyjnych, a także wykładowca Gdyńskiej Szkoły Filmowej oraz Uniwersytetu Gdańskiego.

 

TEASER:

 

PRASA O FILMIE:

Dostajemy film dokumentalny, który ogląda się niczym fabularną opowieść. […] „Beksińscy” Borchardta w fascynujący sposób wykorzystują „żywe” archiwalia jako artystyczne tworzywo, ale przede wszystkim po to, by maksymalnie zbliżyć się do faktów.
Anita Piotrowska, Tygodnik Powszechny
Z wideofonicznych śladów Borchardt tworzy przejmującą historię o paradoksach życia artysty. O nadwrażliwości i depresji, z którą można żyć, ale czasem się nie da. O stojącej z boku, pozwalającej mężczyznom na ich dziwactwa Zofii. Ale też o ojcu i synu: tak różnych, a zarazem tak podobnych, również zewnętrznie.
Paweł T. Felis, Gazeta Wyborcza

 

Choć Zdzisław Beksiński filmował prozaiczne czynności i zdarzenia, z zarejestrowanych rozmów wyłania się nieoczywisty, daleki od uproszczeń portret rodziny, z wysuwającą się na pierwszy plan relacją dwóch trudnych charakterów: ojca i syna. Za pośrednictwem tworzonego przez malarza multimedialnego dziennika, możemy zajrzeć za kulisy jego twórczości oraz w głąb rodzinnego życia.

Beksińscy. Album wideofoniczny to niezwykłe uzupełnienie filmu Ostatnia rodzina, pozwalające skonfrontować fikcję z rzeczywistością. Film Marcina Borchardta skłania do refleksji nad kwestią relacji rodzinnych, różnic charakterów oraz konfliktów międzypokoleniowych. Ponadto wykorzystując autentyczne materiały archiwalne wprowadza widzów do pełnego różnorodności świata filmu dokumentalnego i może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o istotnych dla współczesnej kultury zjawisk takich jak found footage czy remiks.

 

BRACIA LUMIÈRE | LUMIÈRE! L’AVENTURE COMMENCE
reż. Thierry Frémaux, Francja 2016, 90’ dla uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych

Zaprezentowany paryskiej publiczności w 1895 roku kinematograf dał początek rozrywkowej i estetycznej rewolucji. Dzięki filmowi Bracia Lumière możemy cofnąć się do tych czasów i na własne oczy przekonać się o wizjonerskiej sile francuskiego rodzeństwa.

 

W 1895 roku Louis i Auguste Lumière wymyślili kinematograf i nakręcili pierwsze w historii filmy, takie jak Wyjście robotników z fabryki czy Polewacz polany. Z czasem, usprawniając pracę kamery, doskonaląc kompozycję kadru, wprowadzając duble i śmiało eksperymentując z efektami specjalnymi, położyli podwaliny pod dzisiejszą sztukę filmową. Właśnie to francuskie rodzeństwo znajduje się w centrum filmu Bracia Lumière, porywającej historii narodzin kina, z pasją i humorem opowiedzianej przez Thierry’ego Frémaux – dyrektora Festiwalu Filmowego w Cannes i Instytutu Lumière w Lyonie. Spośród ponad 1400 produkcji, Thierry Frémaux wybrał 114 obrazów, wśród których znalazły się klasyczne arcydzieła, jak i zaskakujące, nieznane dotychczas filmowe odkrycia. Wszystkie one – zrekonstruowane cyfrowo w jakości 4K – zostały zebrane dla uczczenia wspaniałego dziedzictwa braci Lumière.

 

ZWIASTUN:

 

Dokument Bracia Lumière to unikalne spojrzenie na Francję i świat z początków współczesnej ery. To także pasjonująca opowieść o pierwszych filmach, które wyznaczyły drogę i świetlaną przyszłość dla dzisiejszego kina. To okazja do zakochania się w kinie już od samego jego zarania, poznania jego mechanizmów i zaobserwowania ewolucji, jaką przeszło na przestrzeni lat. Uzupełniony o filmoznawczą prelekcję lub nauczycielski komentarz film Bracia Lumière może przerodzić się w niezwykłą lekcję historii, podczas której każdy poczuje się jak filmowy archeolog i na własną rękę odkryje magię kina. 

 

DWIE KORONY | DWIE KORONY
reż. Michał Kondrat, Polska 2017, 92’

Dwie korony to pierwszy film ukazujący nieznane dotąd powszechnie fakty z życia o. Maksymiliana Kolbe, począwszy od jego dzieciństwa, aż do heroicznej decyzji o oddaniu życia za współwięźnia w Auschwitz.

Fabularyzowany film dokumentalny Dwie korony opowiada o życiu i działalności o. Maksymiliana Kolbe, franciszkanina, filozofa, teologa, założyciela stowarzyszenia „Rycerstwo Niepokalanej” oraz wydawcy miesięcznika „Rycerz Niepokalanej”. W filmie znajdują się zarówno sceny dotyczące jego rodziny, dzieciństwa, początków kapłańskiej posługi, jak i późniejszej pracy wydawniczej i duszpasterskiej. Łącząc elementy typowe dla filmu dokumentalnego i fabularnego, a także wzbogacając film o liczne archiwalia, twórcy Dwóch koron przybliżają współczesnym widzom postać niezwykłego zakonnika, którego cechowało wyjątkowe otwarcie na świat, Boga i każdego człowieka.

Szczególne miejsce w filmie Dwie korony, podobnie jak w życiu o. Kolbe, zajmuje zbudowany przez niego klasztor-wydawnictwo w Teresinie, nazwany Niepokalanowem, w którym przez 12 lat, aż do wybuchu wojny w 1939 r., wydawał trzy miesięczniki w łącznym nakładzie 1 200 000 egzemplarzy. Także obecnie Niepokalanów pełni istotną rolę w polskim życiu religijnym jako ważny ośrodek pielgrzymkowy, siedziba radia Niepokalanów oraz Wydawnictwa Ojców Franciszkanów. W 1930 roku o. Kolbe stworzył oddział zakonu i wydawnictwa w japońskim Nagasaki, które także działa po dziś dzień jako prowincja zakonna, w której pracuje 85 Japończyków w 15 domach zakonnych.

 

ZWIASTUN:

 

Reżyser Michał Kondrat (Jak pokonań szatana, Matteo) w filmie Dwie korony niezwykle dokładnie przedstawia imponującą działalność o. Maksymiliana Kolbe, przerwaną męczeńską śmiercią w Auschwitz. By podkreślić znaczenie i rozmach pracy duchownego, wraz z ekipą filmową odwiedza m.in. Japonię i Włochy, prezentuje wypowiedzi osób duchownych i świeckich oraz inscenizuje wybrane epizody z życia o. Kolbe. W fabularnych sekwencjach Dwóch koron pojawiają się wybitni polscy aktorzy, tacy jak Adam Woronowicz (Popiełuszko. Wolność jest w nas), Cezary Pazura (Nic śmiesznego, Skrzydlate świnie), Paweł Deląg (Quo Vadis) czy Antoni Pawlicki (Jutro idziemy do kina, serial Czas honoru). Współtwórcą muzyki do filmu jest lider zespołu Varius Manx, Robert Janson

 

HABIT I ZBROJA | HABIT I ZBROJA
reż. Paweł Pitera, Polska/Litwa/Niemcy 2017, 100'
dla uczniów klas VII szkół podstawowych, szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych

Losy zakonu krzyżackiego i jego dziedzictwo wciąż rozpalają wyobraźnię historyków. Dlaczego perfekcyjnie zorganizowany, bogaty zakon upadł? Jak wyglądał w latach swojej świetności? Na te i inne pytania, odpowiedź próbuje znaleźć fabularyzowany dokument Habit i zbroja.

Film Habit i zbroja przedstawia dzieje państwa zakonnego jako gigantyczną grę strategiczną, w której konkurują ze sobą różne wartości cywilizacyjne. Akcja tego fabularyzowanego dokumentu z elementami animowanymi, rozpoczyna się w XIII wieku w Palestynie, gdzie powstał Zakon Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego. Habit i zbroja ukazuje wszystkie najważniejsze wydarzenia w dziejach państwa zakonnego: wielką wojnę z Rzeczpospolitą w XV wieku, bitwę pod Grunwaldem oraz likwidację na mocy drugiego pokoju toruńskiego.

Paweł Pitera to reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, autor przejmującego dokumentu Świadectwo, ukazującego życie papieża Jana Pawła II oczami kardynała Stanisława Dziwisza. W filmie Habit i zbroja pełni nie tylko rolę reżysera, ale także współscenarzysty: stworzony wraz z Janem Wróblem scenariusz sprawnie przeprowadza widzów przez najważniejsze punkty historii zakonu krzyżackiego i obejmuje aż 300 lat. Narratorem filmu jest Stacy Keach, aktor szekspirowski, doskonale znany polskiej publiczności z produkcji Więzień nienawiści, Dziedzictwo Bourne’a oraz serialu Skazany na śmierć. W jego pełną pasji opowieść, wpleciono sceny obrazujące życie codzienne zakonu, szczegóły stroju rycerskiego i sztuki walki. Habit i zbroja odkrywa także tajniki ówczesnej architektury – rozwiązania techniczne stosowane w majestatycznych zamkach, których nowatorstwo zadziwia do tej pory.

 

ZWIASTUN:

 

Habit i zbroja to prawdziwa filmowa lekcja historii, stanowiąca doskonałe uzupełnienie treści przekazywanych w szkolnej klasie. Do filmu przygotowany został pakiet materiałów edukacyjnych, zawierający scenariusze lekcyjne, które pozwolą w twórczy i ciekawy sposób omówić treści programowe z zakresu historii i języka polskiego. Habit i zbroja pozwala na własne oczy zobaczyć słynne historyczne wydarzenia oraz połączyć je z szeregiem zjawisk społecznych i politycznych, a także trudnym życiem codziennym ówczesnego człowieka. 

 

KEDI - SEKRETNE ŻYCIE KOTÓW | KEDI
reż. Ceyda Torun, Turcja/USA 2016, 80’
dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych, gimnazjalnych oraz klas IV-VII szkół podstawowych

Najchętniej oglądany film dokumentalny w 2017 roku, a zarazem przepiękna opowieść o ludzkiej wrażliwości, relacjach ze zwierzętami oraz miłości do wyjątkowego miasta.

Kedi – sekretne życie kotów śledzi losy siedmiu bohaterów, żyjących na co dzień w starej części Istambułu. Każdy z nich jest inny, ma własne zwyczaje, wyrazisty charakter oraz… miękkie futerko, bowiem gwiazdami filmu są przede wszystkim koty. To do nich tak naprawdę należy starożytny Konstantynopol, są jego nieodłączną częścią, integralnym elementem miejskiego krajobrazu. Jednak wytężona praca urodzonej w Turcji reżyserki Ceydy Torun oraz współpracującego z nią operatora Charlie Wuppermanna sprawiła, że Kedi znacząco wykracza poza koci świat. Płynnie łączy go z ludzkim życiem, tworząc uniwersalną i ponadczasową opowieść o wyjątkowym mieście oraz jego mieszkańcach. 

 

 ZWIASTUN:

Przenikające się ze sobą światy zwierząt i ludzi potraktowane są w Kedi z wielką uwagą i wrażliwością. Film pełen jest nawiązań do sytuacji współczesnych miast, coraz bardziej odczłowieczonych, pełnych betonu oraz wielkich biurowców, które tracą swoją magię i nie mogą funkcjonować jako schronienie dla naszych zwierzęcych towarzyszy. Oprócz gorzkiej refleksji, film ofertuje jednak także szereg optymistycznych sekwencji, podnoszących wiarę w ludzką dobroć oraz zabawnych scen z udziałem kotów. Kedi – sekretne życie kotów to doskonały sposób na wprowadzenie uczniów do bogatego świata filmów dokumentalnych, coraz częściej zyskujących popularność także wśród szerokiej widowni. Ze względu na szczególnie wymagający proces produkcji, Kedi może stanowić także zaczątek do dyskusji o technicznych aspektach tworzenia filmów, takich jak zdjęcia czy praca na planie.

Film prezentowany jest w wersji oryginalnej z napisami lub lektorem.

 

POWIERNIK KRÓLOWEJ | VICTORIA AND ABDUL
reż. Stephen Frears, USA/Wielka Brytania 2017, 106’ dla uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych

Przyjaźń za nic ma sobie przeszkody, takie jak status społeczny czy materialny. W Powierniku królowej, najnowszym filmie reżysera Boskiej Florence, to wyjątkowe uczucie łączy legendarną władczynię Wielkiej Brytanii ze skromnym, indyjskim poddanym.

Jak przekonuje Powiernik królowej, mimo wielkiego bogactwa oraz władzy nad jedną trzecią ludności świata, prywatne życie królowej Wiktorii pełne było smutku i rozczarowań. Śmierć ukochanego męża, księcia Alberta, pogrążyła ją żałobie na wiele lat, a władczyni już na zawsze zapełniła swoją garderobę czarnymi sukniami. Dopiero spotkanie z pochodzącym z zupełnie innej rzeczywistości poddanym, wniosła w jej życie radość i przywróciła ciekawość świata. Powiernik królowej to historia niezwykłej przyjaźni, jaka połączyła brytyjską królową Wiktorię z Abdulem Karimem, indyjskim muzułmaninem, który towarzyszył jej i służył przez ostatnie 15 lat panowania. Wiktoria nadała mu tytuł „munshi”, czyniąc swoim osobistym nauczycielem i doradcą.

Reżyserem Powiernika królowej jest Stephen Frears, słynący z wyrafinowanego kina, w którym humor łączy się z uniwersalnymi prawdami oraz głębią psychologiczną bohaterów. Jego filmy, takie jak Boska Florence, Tajemnica Filomeny czy Królowa zdobyły szereg nagród, a sam twórca uważany jest za jednego z najważniejszych współczesnych angielskich reżyserów. Muzykę do filmu skomponował Thomas Newman (Spectre, Most szpiegów, Służące, Hotel Marigold), a autorem zdjęć był Danny Cohen (Dziewczyna z portretu, Pokój, Les Misérables: Nędznicy). W roli angielskiej władczyni zachwyca legenda brytyjskiego kina, aktorka Judi Dench, znana między innymi jako „M” z serii o Jamesie Bondzie (Skyfall, 007 Quantum of Solace, Casino Royale). U jej boku pojawia się plejada znakomitych brytyjskich aktorów: Olivia Williams, Tim Pigott-Smith, Michael Gambon i Eddie Izzard.

 

ZWIASTUN:

 

Powiernik królowej trafnie ukazuje sposób, w jaki mała, prywatna historia przenika się z wielkimi przemianami dziejowymi oraz jak ogromny jest ciężar odpowiedzialności spoczywający na barkach monarchy. Zrealizowana z ogromną dbałością o szczegóły produkcja doskonale oddaje czasy XIX-wiecznej potęgi Wielkiej Brytanii oraz stanowi interesujący przyczynek do dyskusji na temat kolonializmu oraz przemian postkolonialnych. Ponadto film Frearsa obrazuje sytuację spotkania z Innym, które generuje napięcia, agresję oraz nietolerancję, może więc służyć także jako wstęp do rozmowy na temat zachowań ksenofobicznych oraz potrzeby akceptacji inności. 

 

PTAKI ŚPIEWAJĄ W KIGALI | PTAKI ŚPIEWAJĄ W KIGALI
reż. Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze, Polska 2017, 113’
dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych

Ptaki śpiewają w Kigali to wstrząsająca opowieść o przyjaźni i przebaczeniu, rozgrywająca się w cieniu rwandyjskiego ludobójstwa. To także ostatnia wspólna produkcja Joanny Kos-Krauze oraz zmarłego w 2014 roku Krzysztofa Krauzego, reżyserów przejmujących filmów Papusza i Plac Zbawiciela.
 
Akcja filmu Ptaki śpiewają w Kigali rozpoczyna się w roku 1994. Po tym, jak w Kigali zestrzelono samolot prezydenta Rwandy, trwają rozruchy między plemionami Tutsi i Hutu. W ciągu trwających 100 dni czystek z rąk ekstremistów ginie około miliona ludzi. Świadkiem tych wydarzeń jest Anna – polska ornitolog, która przyjechała do Afryki, aby prowadzić badania nad spadkiem populacji sępów w Rwandzie. Gdy zaczyna się ludobójstwo, Polka ratuje przed śmiercią młodą dziewczynę z plemienia Tutsi – Claudine. Anna umożliwia ocalonej ucieczkę do Polski. Po przylocie do kraju kobiety próbują otrząsnąć się z koszmarnych przeżyć, ale nie są w stanie wpisać się w rutynę codziennego życia. Pewnego dnia, po upływie kilku lat, Claudine decyduje się na powrót do ojczyzny. Anna postanawia wyruszyć wraz z przyjaciółką w tę niezwykle emocjonalną podróż do samego serca Afryki.

Film Ptaki śpiewają w Kigali otrzymał nagrodę FIRST LOOK na festiwalu w Locarno oraz wziął udział w Konkursie Głównym 52. edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Karlowych Warach 2017, gdzie Jowita Budnik (Dług, Jeziorak, Papusza) i Eliane Umuhire otrzymały nagrody za najlepsze role żeńskie. Film zostanie także pokazany w Konkursie Głównym i powalczy o Złote Lwy na tegorocznej 42. edycji Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Otrzymane nagrody są potwierdzeniem niezwykłości pracy reżyserskiej, jaką Joanna Kos-Krauze wykonywała przez lata wraz z mężem Krzysztofem Krauze. Małżonkowie nigdy nie cofali się przed najtrudniejszymi tematami, z fascynacją przyglądali się „Innemu”, potrafili uchwycić uniwersalne ludzkie rozterki i wątpliwości.

REŻYSERKA O FILMIE:

Jak pisał Ryszard Kapuściński: „wiek XXI będzie wiekiem Innego” i o tym właśnie chcemy opowiedzieć. (...) Pochodzimy z kraju, na którego ziemi wydarzył się Holocaust. Skutki ludobójstwa są w Polsce odczuwalne do dzisiaj. Mamy wręcz obowiązek w każdym pokoleniu powracać do pytań podstawowych: jak do tego doszło, jak żyć po ludobójstwie. Dlatego tak ważna jest pamięć i świadomość, gdzie zaczyna się spirala przemocy.

 

ZWIASTUN:

Ptaki śpiewają w Kigali to obraz psychologicznych konsekwencji ludobójstwa w Rwandzie w 1994 roku, zmieniający się we wspaniałą, dramatyczną, ale także pełną nadziei i zaskakująco aktualną opowieść o sensie życia naznaczonego traumą. To również opowieść o przyjaźni, sile ludzkiego ducha i determinacji w walce z przeciwnościami losu. Film ukazuje przerażające nieszczęścia w taktowny, dyskretny sposób, opierający się pokusie zamieniania ludzkich tragedii w kicz. Próbując uchwycić zmagania z niewyobrażalnym cierpieniem, opowiada także o dobru, obecnym nawet w świecie pełnym przemocy i okrucieństwa. Ptaki śpiewają w Kigali rozwijają wrażliwość emocjonalną i artystyczną, a dzięki swojej oryginalnej formie, skłaniają do aktywności i namysłu. Film z powodzeniem mogą stanowić uzupełnienie lekcji wychowawczych, języka polskiego oraz wiedzy o społeczeństwie.

 

TANNA | TANNA
reż. Martin Butler, Bentley Dean, Australia/Vanuatu 2015, 104' dla uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych

Tanna to kolejne wcielenie klasycznej opowieści o Romeo i Julii, tym razem przeniesione na rajską wyspę na Pacyfiku. Czy siła miłości dwojga młodych ludzi zdoła przezwyciężyć odwieczne podziały i zmienić obowiązującą od lat tradycję?

Tanna to wyspa położona na Południowym Pacyfiku, zamieszkana przez ostatnie  plemiona żyjące według tzw. Kastom, lokalnego prawa przodków. Młoda Wawa zakochuje się we wnuku wodza, Dainie, jednak starszyzna decyduje, aby zamążpójściem dziewczyny przypieczętować rozejm ze zwaśnionym plemieniem Imedinów. Mimo, iż małżeństwa z miłości nie leżą w tutejszej tradycji, młodzi zostają kochankami, za co Dain zostaje wygnany z wioski. Wawa ucieka śladem ukochanego, a znieważeni Imeduni żądają zemsty, grożąc wojną.

Tanna została zrealizowana na podstawie prawdziwych wydarzeń, które wstrząsnęły społecznością wyspy. W główne role wcielają się przedstawiciele rdzennej ludności Yakel, których tradycyjne stroje budziły furorę podczas promocji filmu na festiwalu w Wenecji. Szczególną uwagę zwracają niezwykłe zdjęcia wulkanicznej wyspy autorstwa współreżysera Bentleya Deana, ukazujące nieujarzmioną potęgę przyrody i dostarczające niesamowitych doznań estetycznych. Wielokrotnie nagradzanemu filmowi, nominowanemu także do Oscara, towarzyszy nastrojowa muzyka australijskiej wokalistki i kompozytorki Lisy Gerrard
 

ZWIASTUN:

Połączenie dziewiczej przyrody wyspy i bogatej kultury plemiennej z opowieścią o miłości, sprawia, że Tanna przenosi widzów w niezwykły, magiczny świat. Film stanowi doskonały punkt wyjścia do rozmowy na temat zagrożeń ekologicznych, ochrony przyrody oraz wpływu działalności człowieka na otaczającą go rzeczywistość. Poprzez oryginalne nawiązanie do Romeo i Julii może także stanowić uzupełnienie lekcji języka polskiego oraz zaczątek dyskusji o kolonializmie i sposobach przedstawiania „egzotyki” oraz „orientu” w tekstach kultury na przestrzeni lat.

 

TARAPATY | TARAPATY
reż. Marta Karwowska, Polska 2017, 83’

Tarapaty to film przygodowy gwarantujący młodym widzom doskonałą rozrywkę na wysokim poziomie, uczący o blaskach i cieniach prawdziwej przyjaźni. Ponadto, Tarapaty skutecznie udowadniają, że choć filmy dziecięce polskiej produkcji są zdecydowaną rzadkością, nie mamy się w tej materii czego wstydzić.

Przyjaźń to wcale nie taka prosta sprawa i Julka dobrze o tym wie. Ma 12 lat, chodzi do szkoły z internatem i jeszcze nigdy nie miała prawdziwej przyjaciółki. Zaczynają się wakacje, a razem z nimi kłopoty. Julka zamiast do rodziców w Kanadzie, trafia do ciotki w Warszawie. W tej samej kamienicy mieszka Olek z nieodłącznym psem Pulpetem. Kiedy dzieciakom wpada w ręce plan prowadzący do skarbu, zaczyna się przygoda. Na drodze do rozwiązania zagadki staje złodziejska szajka, niania – nałogowa palaczka i podejrzany pożeracz cukierków. Nikt nie jest tym za kogo się podaje, a wyścig z czasem trwa. Żeby wyjść cało z tej historii, Julka musi pokonać nieufność i odważyć się na przyjaźń.

Tarapaty to debiut, zarówno w przypadku reżyserki Marty Karwowskiej (nagrodzonej w 2012 roku na festiwalu Etiuda&Anima za etiudę studencką Sowa), jak i młodych aktorów: Hanny Hryniewickiej i Jakuba Janoty-Bzowskiego. Wszyscy wykazali się w Tarapatach talentem, zapałem i świeżością, dzięki czemu film stał się interesującą propozycją dla małych oraz nieco większych widzów. Debiutantów wspierał w pracy nad filmem szereg doświadczonych twórców, takich jak operator Kacper Fertacz (Ostatnia rodzina, Hardkor Disko, Czerwony kapitan) czy kompozytor Antoni Łazarkiewicz (Miasto 44, Performer, Pokot). Ponadto w filmie występują także gwiazdy polskiego kina: Roma Gąsiorowska (Listy do M, Sala samobójców, Wojna polsko-ruska), Jadwiga Jankowska-Cieślak (Tatarak, Kochanowie z Marony) oraz Piotr Głowacki (Planeta singli, Disco-Polo) w roli czarnego charakteru.

 

ZWIASTUN:

 

Tarapaty to świetnie zrealizowany film przygodowy, mogący posłużyć jako wstęp do dyskusji o gatunkach i konwencjach filmowych. Poprzedzony odpowiednim wprowadzeniem, może funkcjonować także jako uzupełnienie lekcji na temat powieści młodzieżowych autorstwa Adama Bahdaja i Edmunda Niziurskiego, do których Tarapaty pośrednio nawiązują poprzez swoją tematykę oraz prezentowane na ekranie motywy. Tarapaty to także interesujący wstęp do wspólnej dyskusji na temat przyszłości kina dziecięcego i młodzieżowego w Polsce. Wspólne dociekanie przyczyn małej ilości tego typu produkcji oraz próba określenia własnych oczekiwań to ciekawy eksperyment myślowy uczący krytycznego myślenia oraz formułowania własnych, niezależnych opinii.

 

TWÓJ VINCENT | LOVING VINCENT
reż. Dorota Kobiela, Hugh Welchman, Polska/Wielka Brytania 2017, 95’
dla uczniów klas VII szkoły podstawowej, szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych

Twój Vincent to nagradzany na międzynarodowych festiwalach i uważany za faworyta w oscarowym wyścigu, ożywiony obraz malarski na ekranie. Ta przełomowa i awangardowa produkcja w niezwykły sposób przywołuje twórczość jednego z najsłynniejszych malarzy, Vincenta van Gogha, jednocześnie opowiadając o jego pełnym pasji, nieszczęśliwym życiu i tajemniczej śmierci.

Twój Vincent to film opowiadający o ostatnich dniach życia Vincenta van Gogha i jego zagadkowej śmierci. Czy naprawdę popełnił samobójstwo? Co się wydarzyło przez 6 tygodni, od ostatniego listu artysty, w którym pisał, że czuje się dobrze i jest zupełnie spokojny? Twój Vincent został nakręcony jako standardowy film aktorski, a następnie każda klatka została ręcznie przemalowana w technice olejnej. Efekt końcowy to połączenie gry aktorskiej i kunsztu malarskiego animatorów.

W filmie „grają” 94 dzieła Vincenta van Gogha w formie bardzo zbliżonej do oryginałów, a kolejnych 31 obrazów zostało przez twórców częściowo lub znacząco przekształconych na potrzeby filmowej opowieści. Każda z 65 000 klatek filmu została ręcznie namalowana. W projekcie wzięło udział 125 zawodowych malarzy z całego świata, którzy przyjechali do pracowni w Polsce i w Grecji, aby zrealizować to niezwykłe zadanie. Imponujący projekt, jakim jest Twój Vincent został stworzony przez polską malarkę i animatorkę Dorotę Kobielę oraz Hugh Welchmana, jednego z autorów oscarowej animacji Piotruś i wilk. Współautorem scenariusza do filmu jest prozaik i tłumacz Jacek Dehnel, zdjęcia współtworzył Łukasz Żal (Ida, Joanna), autorem muzyki jest Clint Mansell, a wśród producentów znalazł się wybitny operator Sean Bobbitt.

 

ZWIASTUN:

 

Twój Vincent to królestwo nawiązań, aluzji, transformacji, cytatów i rozmaitych postaci adaptacji, w których relacje między pierwowzorem i efektem jego wykorzystania wciąż się zmieniają. Film łączy w sobie wszystkie ważne tendencje współczesnej animacji filmowej, interesująco wprowadza widza w świat sztuki, uczy jej właściwego odbioru i skutecznie przekonuje o jej ponadczasowej sile oddziaływania. Twój Vincent może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o filmach animowanych, nowych technologiach, procesie adaptacji filmowej (mogącym wykraczać poza standardowe przekładanie literatury na język filmu) oraz samej sztuce, która mimo upływu czasu nie przestaje nas intrygować.  

 

ZGODA | ZGODA
reż. Maciej Sobieszczański, Polska 2017, 88' dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych


fot. Grzegorz Spała

Film Zgoda to poruszająca historia miłosna mająca miejsce u schyłku II wojny światowej. Opowiada o podzielonej śląskiej społeczności, która musi zmierzyć się nie tylko z przerażającymi wojennymi doświadczeniami, lecz także nowymi realiami, uniemożliwiającymi kontynuację stylu życia sprzed wojny.

W roku 1945 w Świętochłowicach na Śląsku organy bezpieczeństwa tworzą obóz pracy dla Niemców, Ślązaków i Polaków. Pod pretekstem ukarania zdrajców narodu polskiego, UB dokonuje czystek wśród „niechętnych komunistycznej władzy”. Do pracy w obozie zgłasza się młody chłopak Franek, próbujący ocalić ukochaną Annę. Nie wie, że wśród osadzonych znalazł się Erwin, Niemiec, jego przyjaciel sprzed wojny, który od dawna skrycie kocha się w dziewczynie. Franek dołącza do komunistów, naiwnie licząc, że uda mu się oszukać system, jednak już pierwsze dni pracy w obozie odzierają go ze złudzeń.

Twórcom filmu Zgoda udało się zgromadzić na planie najwybitniejszych polskich aktorów młodego pokolenia, na czele z Jakubem Gierszałem (Sala samobójców, Wszystko co kocham) i Zofią Wichłacz (Miasto 44, Amok). Reżyserem Zgody jest Maciej Sobieszczański, którego poprzedni film Performer uhonorowano prestiżową nagrodą „Think” podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie. Za kamerą stanął Walentyn Wasjanowicz, wyjątkowy ukraiński operator, autor zdjęć do nagrodzonego w Cannes filmu Plemię. Zgoda została nagrodzona na 69. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno oraz znalazła się w prestiżowym gronie produkcji nominowanych do Złotych Lwów 42. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Ponadto scenariusz Zgody, autorstwa Małgorzaty Sobieszczańskiej otrzymał  III nagrodę w konkursie Script Pro 2012, najważniejszym i najbardziej prestiżowym konkursie scenariuszowym w Polsce.  

 

ZWIASTUN:

 

Choć Zgoda odnosi się bezpośrednio do II wojny światowej, a więc tematu ukazywanego w filmach niezwykle często, robi to w sposób nietuzinkowy i oryginalny. Opowiadając o trudnej sytuacji na powojennym Śląsku, skupia się na aspektach dotychczas niepokazywanych. Przedstawia niezwykle silnie podzielone społeczeństwo, muszące zmierzyć się nie tylko z trudnymi doświadczeniami przeszłości, ale także radykalnymi zmianami jakie przynosi nowy ustrój komunistyczny. Warto jednak zaznaczyć, że Zgoda jest interesującą propozycją dla młodych widzów nie tylko ze względów tematycznych, lecz także formalnych: każda scena filmu jest zrealizowana w formie jednego ujęcia, a ilość cięć montażowych została radykalnie ograniczona. Tego typu wyjątkowe zabiegi stanowią doskonałą okazję do rozmowy na temat filmowego warsztatu oraz pochylenia się nad technicznym wymiarem dzieła filmowego, niezwykle przydatnym przy samodzielnej analizie.

Bookmark and Share