kpb

Drive My Car

tytuł oryginalny: Drive My Car

reżyseria: Ryūsuke Hamaguchi
aktorzy: Hidetoshi Nishijima, Tōko Miura, Reika Kirishima, Masaki Okada

czas trwania: 179 min.
produkcja: Japonia 2021
premiera: 2022-03-11
język: japoński, koreański, angielski, kantoński, mandaryński, tagalog,
napisy: polskie
in Japanese, Korean, English, Cantonese, Mandarin, Tagalog and German with Polish subtitles
info: Letnie Tanie Kinobranie

Złote Globy 2022 - wygrana: Złoty Glob - Najlepszy film zagraniczny
MFF w Cannes 2021 - wygrana: Nagroda AFCAE - Najlepszy film (Ryûsuke Hamaguchi), Nagroda Jury Ekumenicznego - Nagroda główna (Ryûsuke Hamaguchi), Nagroda FIPRESCI - Nagroda konkursowa (Ryûsuke Hamaguchi), Złota Palma - Najlepszy scenariusz (Ryûsuke Hamaguchi, Takamasa Oe)
MFF w Cannes 2021 - nominacja: Złota Palma - Udział w konkursie głównym (Ryûsuke Hamaguchi)
Critics Choice 2022 - nominacja: Najlepszy film zagraniczny
Satelity 2022 - nominacja: Najlepszy film zagraniczny
Film Independent 2022 - nominacja: Independent Spirit - Najlepszy film zagraniczny (Ryûsuke Hamaguchi)
Cezary 2022 - nominacja: Najlepszy film zagraniczny (Ryûsuke Hamaguchi)
MFF Nowe Horyzonty 2021 - nominacja: OPPO Pokazy galowe - Udział w sekcji (Ryûsuke Hamaguchi)
BAFTA 2022 - wygrana:
Najlepszy film nieanglojęzyczny (Akihisa Yamamoto, Ryûsuke Hamaguchi)
BAFTA 2022 - nominacje: Najlepszy reżyser (Ryûsuke Hamaguchi), Najlepszy scenariusz adaptowany (Ryûsuke Hamaguchi)
Oscary 2022 - nominacja: Najlepszy film, Najlepszy reżyser (Ryûsuke Hamaguchi), Najlepszy scenariusz adaptowany (Ryûsuke Hamaguchi, Takamasa Oe)
Oscary 2022 - wygrana:
Najlepszy pełnometrażowy film międzynarodowy


Nagrodzony Oscarem za Najlepszy pełnometrażowy film międzynarodowy, najnowszy film Ryūsuke Hamaguchiego to mistrzowska ekranizacja opowiadania Harukiego Murakamiego z tomu „Mężczyźni bez kobiet”. Japoński reżyser zabiera nas w filmową przejażdżkę legendarnym czerwonym Saabem 900 Turbo, podczas której nie ogranicza się do doskonałego przekładu na język kina tajemniczej, uwodzicielskiej aury książek Murakamiego. Hamaguchi rozwija zaczerpniętą z nich historię, tworząc na jej bazie własną opowieść o sekretach, zdradzie, wychodzeniu z życiowych ról, i o mężczyźnie, który kogoś stracił.


Yūsuke (Hidetoshi Nishijima) jest aktorem i reżyserem teatralnym, a jego żona, Oto (Reika Krishima), telewizyjną scenarzystką, która lubi opowiadać historie także w łóżku – choć te scenariusze ocenzurowałaby każda stacja. Łącząca ich więź wydaje się głęboka – do momentu gdy Oto niespodziewanie umiera, pozostawiając po sobie wiele tajemnic. Pogrążony w smutku Yūsuke  wyjeżdża do Hiroszimy, by tam reżyserować w teatrze Wujaszka Wanię, w którym główną rolę dostaje młody aktor, Kōji (Masaki Okada). Kōji znał Oto i zna odpowiedzi na dręczące męża pytania. Czy jednak Yūsuke zdobędzie się na konfrontację z mężczyzną, z którym być może zdradzała go żona? Jej obecność jest w pięknym, łagodnym, melancholijnym filmie stale wyczuwalna: Yūsuke puszcza bowiem w aucie kasety z czytanymi przez nią fragmentami Wujaszka Wani. Za kierownicą jego dopieszczonego Saaba siada wynajęta przez teatr szoferka, Misaki (Tōko Miura), której milczenie skrywa wspomnienie dawnej tragedii. Prowadzone przez nią auto staje się konfesjonałem dla wszystkich bohaterów, a poczynione w nim wyznania przyniosą nie tylko ulgę i spokój, ale także pozwolą stworzyć samotnikom nowe więzi.


Hamaguchi z zachwytem przygląda się życiu, w którym ludzkie losy krzyżują się, plączą i prostują, jak boczne drogi, miejskie ulice i estakady autostrad. Choć Drive My Car wiezie potężny emocjonalny ładunek, to reżyser trzyma kierownicę tak pewną ręką, że – jak mawia główny bohater – „prawie nie czujemy grawitacji”. Opowiadający z niebywałą lekkością o samotności i traumie, pełen czułości dla swoich kruchych bohaterów, pozwalający im doświadczyć bliskości, którą i my czujemy się obdarowani, Ryūsuke Hamaguchi wyrasta nie tylko na godnego następcę japońskich mistrzów pokroju Ozu, ale i na jednego z najważniejszych artystów światowego kina.

 

Krytycy o filmie:

Głęboki, elegancko poskręcany, niebanalnie czechowowski; kawał kina.
Michał Oleszczyk, Spoiler Master Podcast

 

Jedzie swoim tempem, ale prosto do celu.
Michał Piepiórka

 

Jedna z najpiękniejszych scen palenia papierosów, jakie widziałem w azjatyckim kinie.
Wiktor Małolepszy, Filmawka.pl

 

Drive My Car pokazuje, że z odpowiednią pomocą zaleczenie złamanych serc wcale nie okazuje się niemożliwe. Tak jak w piosence Beatlesów – najważniejsze jest znalezienie kierowcy, który pokieruje autem, kiedy nam już zabraknie sił.
Wiktor Małolepszy, Filmawka.pl

 


| Yusuke Kafuku, a stage actor and director is happily married to Oto, a screenwriter. However, Oto suddenly dies after leaving behind a secret. 2 years later, Kafuku, still unable to fully cope with the loss of his wife, receives an offer to direct a play at a theatre festival and drives to Hiroshima with his car. There, he meets Misaki, a reticent woman assigned to become his chauffeur, As they spend time together, Kafuku confronts the mystery of his wife that quietly haunts him.

 

Prezentowany w ramach: Letnie Tanie Kinobranie 2022 - Tydzień 7: Kalejdoskop talentów.

 

Wcześniej w ramach Drive My Car - pokaz przedpremierowy oraz Spotkanie Filozoficzne: Drive My Car (przedpremierowo!).

 

ZWIASTUN:

 

 

Bookmark and Share