Tydzień Filmu Niemieckiego 2026
TYDZIEŃ FILMU NIEMIECKIEGO
23-31 stycznia 2026
W programie Tygodnia Filmu Niemieckiego są filmy nagradzane na międzynarodowych festiwalach, nowe dzieła uznanych niemieckich reżyserów oraz intrygujące debiuty. Krakowska odsłona wydarzenia odbędzie się w dniach 23-31 stycznia w Kinie Pod Baranami.
W Kinie Pod Baranami będzie można zobaczyć najgłośniejsze filmy ostatnich miesięcy. Będzie to między innymi Wpatrując się w słońce Maschy Schilinski - poruszający, nowatorski portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi, który reprezentuje w tym roku Niemcy w oscarowym wyścigu. Wyświetlony zostanie również film Światło Toma Tykwera, opowiadający o berlińskiej rodzinie, w której brak czułości, a także mocny debiut Christiny Tournatzés - film Karla, w którym 12-letnia bohaterka nie czuje się bezpieczna w towarzystwie najbliższych. Z rodzinnym kryzysem w ostatnich dniach II wojny światowej mierzy się natomiast bohater filmu Amrum Fatiha Akina.
Na ekranie będzie można zobaczyć także filmy Dziewczyna z Kolonii Ido Fluka oraz Babystar Joschy Bongarda, opowiadające o młodych bohaterkach, które próbują wyrwać się spod kontroli rodziców. Choć przedstawione w nich historie rozgrywają się w odmiennych epokach, to w obydwu ukazują młodzieńczy bunt i pragnienie wolności. W programie jest również film Bohaterka Petry Volpe, czyli opowieść o nocnym dyżurze w szpitalu, która trzyma w napięciu niczym thriller, pełen tajemnic obraz dążenia do prawdy w filmie Stiller Stefana Haupta, a także wielowątkowa historia z życia grupy znajomych w Niech żyje przyjaźń Davida Dietla.
Organizatorami Tygodnia Filmu Niemieckiego są Dom Norymberski w Krakowie, Instytut Goethego w Warszawie oraz Konsulat Generalny Niemiec we Wrocławiu.
PROGRAM:
piątek, 23 stycznia
18.00 BOHATERKA | HELDIN
19.00 WPATRUJĄC SIĘ W SŁOŃCE | IN DIE SONNE SCHAUEN
18.00 AMRUM | AMRUM
18.00 NIECH ŻYJE PRZYJAŹŃ! | FESTE UND FREUNDE
18.00 ŚWIATŁO | DAS LICHT
18.00 KARLA | KARLA
18.00 BABYSTAR | BABYSTAR
18.00 STILLER |STILLER
BILETY:
31 zł (normalny)
O FILMACH:
AMRUM | AMRUM
ORGANIZATORZY:
Dom Norymberski w Krakowie
Instytut Goethego w Warszawie
23-31 stycznia 2026
Kino Pod Baranami
& Aula ASP

Zapraszamy na Tydzień Filmu Niemieckiego - największy przegląd kina niemieckiego w Polsce. W programie m.in. film Wpatrując się w słońce Maschy Schilinski, który jest tegorocznym niemieckim kandydatem do Oscara, a także nowe filmy uznanych niemieckich reżyserów: Toma Tykwera oraz Fatiha Akina. Przegląd potrwa od 23 do 31 stycznia.
W Kinie Pod Baranami będzie można zobaczyć najgłośniejsze filmy ostatnich miesięcy. Będzie to między innymi Wpatrując się w słońce Maschy Schilinski - poruszający, nowatorski portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi, który reprezentuje w tym roku Niemcy w oscarowym wyścigu. Wyświetlony zostanie również film Światło Toma Tykwera, opowiadający o berlińskiej rodzinie, w której brak czułości, a także mocny debiut Christiny Tournatzés - film Karla, w którym 12-letnia bohaterka nie czuje się bezpieczna w towarzystwie najbliższych. Z rodzinnym kryzysem w ostatnich dniach II wojny światowej mierzy się natomiast bohater filmu Amrum Fatiha Akina.
Na ekranie będzie można zobaczyć także filmy Dziewczyna z Kolonii Ido Fluka oraz Babystar Joschy Bongarda, opowiadające o młodych bohaterkach, które próbują wyrwać się spod kontroli rodziców. Choć przedstawione w nich historie rozgrywają się w odmiennych epokach, to w obydwu ukazują młodzieńczy bunt i pragnienie wolności. W programie jest również film Bohaterka Petry Volpe, czyli opowieść o nocnym dyżurze w szpitalu, która trzyma w napięciu niczym thriller, pełen tajemnic obraz dążenia do prawdy w filmie Stiller Stefana Haupta, a także wielowątkowa historia z życia grupy znajomych w Niech żyje przyjaźń Davida Dietla.
Organizatorami Tygodnia Filmu Niemieckiego są Dom Norymberski w Krakowie, Instytut Goethego w Warszawie oraz Konsulat Generalny Niemiec we Wrocławiu.
piątek, 23 stycznia
(Petra Volpe) CH/DE 2025, 92’
sobota, 24 stycznia(Mascha Schilinski) DE 2025, 149’
niedziela, 25 stycznia (Fatih Akin) DE 2025, 93’
poniedziałek, 26 stycznia(David Dietl) DE 2025, 107’
wtorek, 27 stycznia(Tom Tykwer) DE 2025, 162’
środa, 28 stycznia (Christina Tournatzés) DE 2025, 105’
czwartek, 29 stycznia(Joscha Bongard) DE 2025, 98’
piątek, 30 stycznia(Stefan Haupt) CH/DE 2025, 99'
BILETY:
31 zł (normalny)
26 zł (ulgowy)
23 zł (senior/klubowy)
Karnet (9 pokazów): 207 złAby zakupić karnet online, prosimy o kontakt: kasa@kinopodbaranami.pl
AMRUM | AMRUM
(Fatih Akin) DE 2025, 100’

Nanning, dwunastoletni bohater najnowszego filmu Fatih Akina, to uosobienie porządnego chłopca z tamtych czasów, jest dobrze wychowany, posłuszny, kochający rodziców i narodowosocjalistyczną ojczyznę. Zbliżający się koniec drugiej wojny i bombardowania niemieckich miast to powód przeprowadzki z Hamburga na tytułową wyspę Amrum, do domu rodzinnego matki.
Chłopcu nie jest łatwo zintegrować się z lokalną społecznością, która mówi niezrozumiałym dialektem i w przeciwieństwie do rodziców oraz wuja, partyjnego funkcjonariusza, sceptycznie podchodzi do nazistowskiej ideologii, szczególnie w obliczu coraz trudniejszych warunków codziennego życia. Po urodzeniu czwartego dziecka, w dniu samobójstwa Hitlera, matka Nanninga popada w głęboką depresję i odmawia przyjmowania pokarmów, mówiąc, że jedyne na co ma ochotę to bułka z masłem i miodem. Jak w klasycznej baśni syn staje przed nie lada wyzwaniem i trudnościami, które musi pokonać, aby spełnić jej życzenie.
Chłopcu nie jest łatwo zintegrować się z lokalną społecznością, która mówi niezrozumiałym dialektem i w przeciwieństwie do rodziców oraz wuja, partyjnego funkcjonariusza, sceptycznie podchodzi do nazistowskiej ideologii, szczególnie w obliczu coraz trudniejszych warunków codziennego życia. Po urodzeniu czwartego dziecka, w dniu samobójstwa Hitlera, matka Nanninga popada w głęboką depresję i odmawia przyjmowania pokarmów, mówiąc, że jedyne na co ma ochotę to bułka z masłem i miodem. Jak w klasycznej baśni syn staje przed nie lada wyzwaniem i trudnościami, które musi pokonać, aby spełnić jej życzenie.
BABYSTAR | BABYSTAR
BOHATERKA | HELDIN
(Joscha Bongard) DE 2025, 98’

Szesnastoletnia Luca jest gwiazdą mediów społecznościowych. Jak przekonują zdjęcia, filmy i posty na Instagramie prowadzi, wraz ze swoimi rodzicami, idealne życie. Ich firma influenserska „our_bright_life” to rodzinny, świetnie prosperujący biznes. Dzięki niemu rodzicom udało się osiągnąć nie tylko finansowy sukces, ale także awans społeczny, o czym przypominają córce, gdy ta próbuje schronić się przed wszędobylskim okiem kamery i zawalczyć o minimalną choćby niezależność.
Dziewczyna nie ma praktycznie żadnych kontaktów z rówieśnikami, a jedynym jej powiernikiem jest jej własny awatar. Kiedy więc buntuje się i na kilka dni ucieka z domu do hotelu, aby móc spotkać się z realnymi ludźmi, harmonijny świat wspaniałej rodziny zaczyna się walić. Remedium na niesubordynację Luki ma być powiększenie rodziny i uczynienie z dziecka, które się urodzi, nowego centrum instagramowej uwagi.
Dziewczyna nie ma praktycznie żadnych kontaktów z rówieśnikami, a jedynym jej powiernikiem jest jej własny awatar. Kiedy więc buntuje się i na kilka dni ucieka z domu do hotelu, aby móc spotkać się z realnymi ludźmi, harmonijny świat wspaniałej rodziny zaczyna się walić. Remedium na niesubordynację Luki ma być powiększenie rodziny i uczynienie z dziecka, które się urodzi, nowego centrum instagramowej uwagi.
(Petra Volpe) CH/DE 2025, 92’

Florię Lind, pielęgniarkę pracującą na oddziale chirurgicznym szpitala w Zurychu, poznajemy, kiedy rozpoczyna nocny dyżur. Z powodu braków w personelu medycznym jest przeciążona pracą. Pacjenci oczekują empatii i uwagi, a Floria stara się sprostać tym wymaganiom, choć czasami wyzwania, z którymi musi się mierzyć, są ponad jej siły.
Dzięki temu, że kamera, nie opuszcza bohaterki ani na chwilę, jesteśmy w środku wydarzeń i odpowiedzialność za zdrowie i życie pacjentów staje się także naszym udziałem. Niezwykła dynamika filmu oddaje dramaturgię szpitalnej rzeczywistości: nic nie może poczekać do jutra, nie może być przesunięte na dogodniejszy czas czy bardziej sprzyjające okoliczności. Twórcy filmu, jak w klasycznym thrillerze, umiejętnie budują napięcie wokół obowiązków pielęgniarki, której przemęczenie nieuchronnie zwiastuje nieszczęście.
Dzięki temu, że kamera, nie opuszcza bohaterki ani na chwilę, jesteśmy w środku wydarzeń i odpowiedzialność za zdrowie i życie pacjentów staje się także naszym udziałem. Niezwykła dynamika filmu oddaje dramaturgię szpitalnej rzeczywistości: nic nie może poczekać do jutra, nie może być przesunięte na dogodniejszy czas czy bardziej sprzyjające okoliczności. Twórcy filmu, jak w klasycznym thrillerze, umiejętnie budują napięcie wokół obowiązków pielęgniarki, której przemęczenie nieuchronnie zwiastuje nieszczęście.
DZIEWCZYNA Z KOLONII | KÖLN 75
(Ido Fluk) DE/PL/BE 2025, 110'

Kolonia, rok 1975. Nastoletnia Vera Brandes chce zorganizować koncert amerykańskiego mistrza jazzowych improwizacji Keitha Jarretta. Żeby tego dokonać będzie musiała sprzeciwić się konserwatywnym rodzicom i pokonać cały szereg niespodziewanych przeszkód. Dziewczynie udaje się dopiąć swego, choć kilkukrotnie ociera się o porażkę. Nagranie z koncertu przechodzi do historii jako The Köln Concert - jeden z najważniejszych albumów jazzowych XX wieku. Kulisy legendarnego występu to tętniąca muzyką opowieść o młodzieńczej determinacji i sile marzeń.

Christina Tournatzés rozpoczyna swój debiut fabularny od sielankowej wręcz sceny. Podczas rodzinnej wycieczki za miasto 12-letnia Karla wyczekuje dogodnego momentu i ucieka przez łąki i pola, aby wieczorem dotrzeć do posterunku policji w Monachium i złożyć skargę – na ojca.
Odmawia jednak podania funkcjonariuszom powodu, nalega na rozmowę z sędzią. Zanim zdecyduje się na ten dramatyczny krok czyta w bibliotece o przepisach prawa dotyczących „nieprzyzwoitych czynów” i w rozmowie z sędzią Lamy’im, którego wezwano późno w nocy, pyta czy dotyczą one także dzieci. Nie chce albo nie potrafi opisać tego, co wydarzyło się między nią a ojcem. Ani tej nocy na komisariacie, ani w biurze sędziego w kolejnych dniach. Karla trafia do domu dla dziewcząt prowadzonego przez siostry zakonne. Fakt, że Karla w surowych klasztornych warunkach czuje się bardziej komfortowo niż w domu z rodziną, sprawia, że sędzia zaczyna jej wierzyć i zaczyna traktować ją poważnie.
Odmawia jednak podania funkcjonariuszom powodu, nalega na rozmowę z sędzią. Zanim zdecyduje się na ten dramatyczny krok czyta w bibliotece o przepisach prawa dotyczących „nieprzyzwoitych czynów” i w rozmowie z sędzią Lamy’im, którego wezwano późno w nocy, pyta czy dotyczą one także dzieci. Nie chce albo nie potrafi opisać tego, co wydarzyło się między nią a ojcem. Ani tej nocy na komisariacie, ani w biurze sędziego w kolejnych dniach. Karla trafia do domu dla dziewcząt prowadzonego przez siostry zakonne. Fakt, że Karla w surowych klasztornych warunkach czuje się bardziej komfortowo niż w domu z rodziną, sprawia, że sędzia zaczyna jej wierzyć i zaczyna traktować ją poważnie.

Film Davida Dietla to remake duńskiego filmu Długa historia w skrócie. Akcja filmu zaczyna się w 2019 roku, u progu pandemii, którą reżyser wkomponowuje w fabułę opowieści o grupie przyjaciół i ich mniej lub bardziej skomplikowanych relacjach.
Osią filmu jest Ellen, singielka poszukująca miłości i to z jej perspektywy poznajemy powiązane z nią osoby i epizody z ich życia. Tłem do tego zbiorowego portretu niemieckiej klasy średniej są różne uroczystości, imprezy urodzinowe czy towarzyskie spotkania bez specjalnej okazji. To podczas nich poznajemy wydarzenia z życia różnych przyjaciół. Dialogi między nimi płyną swobodnie, ich rozmowy dotyczą zarówno rzeczy ważnych, jak i tych błahych. Poczucie wspólnoty łączy i pozwala wszystkim wrócić do codziennego życia z poczuciem wzmocnienia. Umiejętność celebrowania bycia razem, także wtedy, gdy było to zabronione, daje obrazowi Dietla niezwykle pozytywną energię, która nie znika nawet wtedy, gdy pojawiają się konflikty, dramaty i niespodziewane zawirowania emocjonalne.
Osią filmu jest Ellen, singielka poszukująca miłości i to z jej perspektywy poznajemy powiązane z nią osoby i epizody z ich życia. Tłem do tego zbiorowego portretu niemieckiej klasy średniej są różne uroczystości, imprezy urodzinowe czy towarzyskie spotkania bez specjalnej okazji. To podczas nich poznajemy wydarzenia z życia różnych przyjaciół. Dialogi między nimi płyną swobodnie, ich rozmowy dotyczą zarówno rzeczy ważnych, jak i tych błahych. Poczucie wspólnoty łączy i pozwala wszystkim wrócić do codziennego życia z poczuciem wzmocnienia. Umiejętność celebrowania bycia razem, także wtedy, gdy było to zabronione, daje obrazowi Dietla niezwykle pozytywną energię, która nie znika nawet wtedy, gdy pojawiają się konflikty, dramaty i niespodziewane zawirowania emocjonalne.
STILLER |STILLER
(Stefan Haupt) CH/DE 2025, 99'

W pociągu jadącym przez Szwajcarię policja aresztuje mężczyznę w średnim wieku, ponieważ jeden z pasażerów twierdzi, że rozpoznał w nim rzeźbiarza Anatola Stillera, który zaginął siedem lat wcześniej i był rzekomo zamieszany w zabójstwo sowieckiego dysydenta.
Podczas przesłuchań sądowych więzień twierdzi, że nazywa się James Larkin White, co uwiarygodnić mają pełne przygód historie z Ameryki, które opowiada pilnującemu go strażnikowi. Jednak osoby, z którymi na polecenie prokuratora jest konfrontowany: przyjaciel z dawnych czasów, była żona czy kochanka nie mają wątpliwości, z kim mają do czynienia. Prowadzone z nimi rozmowy pozwalają poznać jego historię, artysty cieszącego się powodzeniem i szacunkiem, szczęśliwie zakochanego, ale nie potrafiącego poradzić sobie z wyzwaniami codziennego życia i problemami w związku, jakie implikują najpierw sukcesy i sława jego żony, znakomitej tancerki, a potem jej niespodziewana choroba. Ogarniający go impas twórczy i zazdrość rodzą frustrację i poczucie alienacji, którego nie umie przezwyciężyć.
Podczas przesłuchań sądowych więzień twierdzi, że nazywa się James Larkin White, co uwiarygodnić mają pełne przygód historie z Ameryki, które opowiada pilnującemu go strażnikowi. Jednak osoby, z którymi na polecenie prokuratora jest konfrontowany: przyjaciel z dawnych czasów, była żona czy kochanka nie mają wątpliwości, z kim mają do czynienia. Prowadzone z nimi rozmowy pozwalają poznać jego historię, artysty cieszącego się powodzeniem i szacunkiem, szczęśliwie zakochanego, ale nie potrafiącego poradzić sobie z wyzwaniami codziennego życia i problemami w związku, jakie implikują najpierw sukcesy i sława jego żony, znakomitej tancerki, a potem jej niespodziewana choroba. Ogarniający go impas twórczy i zazdrość rodzą frustrację i poczucie alienacji, którego nie umie przezwyciężyć.
ŚWIATŁO | DAS LICHT
(Tom Tykwer) DE 2025, 162’

Ojciec, Tim, to spokojny i wyluzowany dyrektor kreatywny w agencji reklamowej, która sprzedaje wielkim korporacjom koncepcje marketingowe z progresywnymi hasłami. W przeciwieństwie do niego matka, Milena jest zestresowaną pracowniczką organizacji pomocowych działających w Afryce i podróżuje bez ustanku między Berlinem a Nairobi, gdzie przygotowuje projekt teatralny. Ich dzieci to stereotypowi nastolatkowie: Jon spędza dnie na graniu w VRze, bo funkcjonowanie w świecie rzeczywistym jest dla niego, niezwykle nieśmiałego chłopca, za trudne. Jego siostra bliźniaczka, Frieda spędza noce w klubach z przyjaciółmi, nie stroniąc od wszelkich możliwych używek, co nie przeszkadza jej angażować się w akcje w obronie klimatu.
Każdy z członków tej berlińskiej rodziny jest tak bardzo zajęty sobą i swoimi problemami, że nikt przez dłuższy czas nie zauważa leżącego w kuchni ciała zmarłej na atak serca polskiej gosposi. Wszyscy żałują, że nic nie wiedzieli o Mai i nie nawiązali z nią żadnej osobistej relacji. Kiedy więc na jej miejsce w ich życie wkracza nowa osoba, Farrah, uchodźczyni z Syrii, postanawiają to zmienić.
Każdy z członków tej berlińskiej rodziny jest tak bardzo zajęty sobą i swoimi problemami, że nikt przez dłuższy czas nie zauważa leżącego w kuchni ciała zmarłej na atak serca polskiej gosposi. Wszyscy żałują, że nic nie wiedzieli o Mai i nie nawiązali z nią żadnej osobistej relacji. Kiedy więc na jej miejsce w ich życie wkracza nowa osoba, Farrah, uchodźczyni z Syrii, postanawiają to zmienić.

Łączący ulotność i melancholię Przekleństw niewinności Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem Strefy interesów Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki Chłopki Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
ORGANIZATORZY:
Dom Norymberski w Krakowie
Instytut Goethego w Warszawie
Konsulat Generalny Niemiec we Wrocławiu
OPISY FILMÓW: Renata Kopyto
Repertuar:
Piątek 23 stycznia // Friday, January 23
Sobota 24 stycznia // Saturday, January 24
Niedziela 25 stycznia // Sunday, January 25
Poniedziałek 26 stycznia // Monday, January 26
Wtorek 27 stycznia // Tuesday, January 27
Środa 28 stycznia // Wednesday, January 28
Czwartek 29 stycznia // Thursday, January 29
Piątek 30 stycznia // Friday, January 30
Sobota 31 stycznia // Saturday, January 31


