kpb

51.KFF: Retrospektywa W. Wiszniewskiego 2

RETROSPEKTYWA WOJCIECHA WISZNIEWSKIEGO 2 (79’)

Wanda Gocimiska. Wókniarka, re. Wojciech Wiszniewski, 1975, 20’ (dok.)
Jeden z dwóch pokazywanych na festiwalu filmów Wiszniewskiego, które w PRL zostay dopuszczone na ekrany. Dawna przodownica pracy, w hieratycznych pozach deklamujca swój yciorys, ukazana zostaa w sztucznym wiecie, zaludnionym przez symbole z epoki: postaci górników, rybaków i niwiarek z kronik, plakatów, banknotów. Dowodzc faszu czasów stalinowskich, autor stara si zrozumie ich zdumiewajc trwao. Brzowy Smok za scenariusz na Krakowskim Festiwalu Filmowym.

Elementarz
, re. Wojciech Wiszniewski, 1976, 8’ (dok.)
Film, pomylany pierwotnie jako dokument o twórcy polskiego Elementarza, Marianie Falskim, przyniós zupenie odmienny rezultat: zdumiewajcy zapis stanu ducha Polaków lat siedemdziesitych, przekraczajcy wszelkie bariery i konwencje gatunkowe ówczesnego kina. W miejsce dawnego, wyidealizowanego Elementarza, ukazanego w pierwszej czci filmu, w drugiej autor zaproponowa jego wspóczesny wariant: pospny, bliszy rzeczywistemu klimatowi epoki, za w trzeciej stworzy osobliw wariacj na jego temat. Film nagrodzony - ju po mierci autora - Zotym Lajkonikiem na Krakowskim Festiwalu Filmowym.

Stolarz, re. Wojciech Wiszniewski, 1976, 13’ (dok.)
Na tle sygnaów zwiastujcych kolejne epoki polityczne, bohater cignie swoj prywatn histori, opowiadan jzykiem, w którym ton meldunku wojskowego czy si z tonem przywatnych zwierze.

Sztygar na zagrodzie, re. Wojciech Wiszniewski, 1978, 12’ (dok.)
Drugi z filmów przegldu, dopuszczonych w PRL do rozpowszechniania. Portret autentycznej postaci przedstawiony w sposób fabularny, nawizujcy do poetyki twórczoci ludowej i komentowany zza kadru gorzko-artobliw przypiewk. Emerytowany górnik, przybywajcy z rodzin na wie i próbujcy podj samodzieln dziaalno gospodarcz, ponosi klsk, odrzucony przez miejscow spoeczno. Kompromitacja stereotypów propagandowych z epoki Gierka. Brzowy Lajkonik na Krakowskim Festiwalu Filmowym.

Szajbus. Film o Wojtku Wiszniewskim
, re. Andrzej Mellin, 1985, 26’ (dok.)
„Szajbus” to przydomek, jakim obdarzyli Wiszniewskiego koledzy z ódzkiej Szkoy Filmowej. Dokument zosta nakrcony trzy lata po jego mierci przez przyjació i wspópracowników. Zawiera, oprócz fragmentów filmów, oryginalne materiay ikonograficzne (m.in. zdjcia rodzinne i filmowy wizerunek warszawskiego mieszkania reysera, nakrcony tu po jego mierci), a w ciece dwikowej - powicone Wiszniewskiemu komentarze i zapis rozmowy, któr w 1979 roku przeprowadzi z nim Krzysztof Krauze.

Bookmark and Share