Głos z księżyca tytuł oryginalny: La voce della luna reżyseria: Federico Fellini aktorzy: Roberto Benigni, Paolo Villaggio, Nadia Ottaviani, Marisa Tomasi czas trwania: 121 min. produkcja: Włochy 1990 jezyk: włoski napisy: polskie in Italian with Polish subtitles info: Federico Fellini: ciao a tutti!

David di Donatello 1990 - wygrane: Najlepszy aktor pierwszoplanowy (Paolo Villaggio), Najlepsza scenografia (Dante Ferretti), Najlepszy montaż (Nino Baragli)

Głos z księżyca to ostatni pełnometrażowy film Federica Felliniego i jedno z najważniejszych dzieł jego późnego okresu. Film rozwija krytykę społeczeństwa spektaklu obecną wcześniej w Ginger i Fred (1986), ale przenosi ją z poziomu telewizyjnego widowiska na poziom wyobraźni i codzienności.

Centralnym symbolem jest tu księżyc, tradycyjnie kojarzony z kobiecością, magią, mistyką i nieuchwytną energią. U Felliniego to ciało niebieskie zostaje jednak „ściągnięte na ziemię” i zamienione w element widowiska oraz politycznej manipulacji. Miasteczko pełne anten i billboardów przypomina przestrzeń, w której telewizja przejęła funkcję nowego bóstwa.

Dwaj bohaterowie, Ivo Salvini (Roberto Benigni) i Gonnella (Paolo Villaggio), funkcjonują jako dwa bieguny świadomości późnego Felliniego. Ivo reprezentuje wrażliwość, niedostosowanie i potrzebę kontaktu z tajemnicą, natomiast Gonnella - lęk, paranoję oraz przekonanie, że rzeczywistość została podporządkowana obcemu, hałaśliwemu systemowi. Włoski mistrz posługuje się groteską, przerysowaną scenografią i kakofoniczną ścieżką dźwiękową, aby pokazać społeczeństwo pozbawione ciszy, pamięci i duchowego wymiaru. Głos z księżyca można czytać jako film o kryzysie wyobraźni w kulturze Włoch późnych lat 80., którego „sprawcą” był niewątpliwie budujący swoje imperium medialne Silvio Berlusconi.

| Odd couple Ivo Salvini, recently released from a mental asylum, and former prefect Gonnella wander through the countryside and discover a dystopia made of television commercials, beauty pageants, rock music, Catholicism, and pagan rituals.