MFF w Cannes 1970 - nominacje: Złota Palma - Udział w konkursie głównym (Andrzej Wajda)
Apendyks do Polskiej Szkoły Filmowej. Nakręcony po latach powrót Andrzeja Wajdy do tematyki II wojny światowej, opisujący tym razem trudną do wyleczenia traumę po niedawnej tragedii.
W wyzwolonym przez armię amerykańską obozie koncentracyjnym poznajemy grupkę Polaków, próbujących po wielu latach niewoli nauczyć się od nowa normalności. Grany przez Daniela Olbrychskiego Tadeusz (postać oparta na osobie pisarza Tadeusza Borowskiego) nie zdejmuje pasiaka, snuje się między barakami przekształconymi przez Amerykanów w obóz dla uchodźców i poznaje piękną Żydówkę Ninę (debiut Stanisławy Celińskiej). Piętno śmierci nie pozwala bohaterom żyć i kochać, prześladuje ich bez końca i prowadzi do nieuchronnej tragedii.
Krajobraz po bitwie jest jednym z najbardziej gorzkich filmów Wajdy. Kolejną wersją opowieści o ludziach, którzy zdołali przeżyć piekło wojny, ale w czasach pokoju nie są w stanie pozbyć się traum, lęków i poczucia życiowej klęski. Filmowe postaci bardziej przynależą do śmierci niż życia, snując się wśród żywych jak upiory. Chcą kochać, ale nawet gdy jest im to dane, to okrutne fatum uniemożliwi realizację marzeń.
| The film opens with the mad rush of haphazard freedom as the concentration camps are liberated. Men are trying to grab food, change clothes, bury the tormentors they find alive. They are then herded into other camps as the Allies try to devise means to control the situation. A young poet, who cannot quite find himself in this new situation, meets a headstrong young Jewish girl who wants him to run off with her to the West. He cannot cope with her growing demands for affection, and still feels hatred for the Germans and disdain for his fellow men, who quickly revert to petty enmities.
Zobacz ten film:
-
Środa
9 września Wednesday September 9


