W pociągu jadącym przez Szwajcarię policja aresztuje mężczyznę w średnim wieku, ponieważ jeden z pasażerów twierdzi, że rozpoznał w nim rzeźbiarza Anatola Stillera, który zaginął siedem lat wcześniej i był rzekomo zamieszany w zabójstwo sowieckiego dysydenta.
Podczas przesłuchań sadowych więzień twierdzi, że nazywa się James Larkin White, co uwiarygodnić mają pełne przygód historie z Ameryki, które opowiada pilnującemu go strażnikowi. Jednak osoby, z którymi na polecenie prokuratora jest konfrontowany: przyjaciel z dawnych czasów, była żona czy kochanka nie mają wątpliwości, z kim mają do czynienia. Prowadzone z nimi rozmowy pozwalają poznać jego historię, artysty cieszącego się powodzeniem i szacunkiem, szczęśliwie zakochanego, ale nie potrafiącego radzić sobie z wyzwaniami codziennego życia i problemami w związku, jakie implikują najpierw sukcesy i sława jego żony, znakomitej tancerki, a potem jej niespodziewana choroba. Ogarniający go impas twórczy i zazdrość rodzą frustrację i uczucie alienacji, którego nie umie przezwyciężyć.
Czy można naprawdę uciec od przeszłości? Czy ktoś zmagający się z porażkami, jakie spotkały go w przeszłości może się od nich w pełni uwolnić. Jak udowodnić, że nie jest już tym, za kogo wszyscy go uważają? „Nie jestem Stillerem!” – to zdanie rozpoczyna powieść Maxa Frischa z 1954 roku, która jest podstawą scenariusza filmu Stefana Haupta. Zarówno pisarz jak i reżyser mierząc się z kwestiami tożsamości i prawdy, opowiadają o odwiecznej tęsknocie za posiadaniem innej osobowości, pragnieniem zerwania z niesatysfakcjonującym życiem i przemianą, która uczyni nas innym człowiekiem. To co w latach 50. było literacką lub filmową fikcją dziś, w wirtualnej rzeczywistości, złudnie wydaje się być powszechnie dostępne.
| Albrecht Schuch plays the leading role of James Larkin White, an American who, on a train journey through Switzerland, is mistaken for Anatol Stiller, a sculptor who disappeared seven years earlier and is wanted for his involvement in a dubious political affair. "I am not Stiller", White declares at the beginning of Frisch's novel - and again and again from then on. In order to convict him, the public prosecutor played by Max Simonischek asks Stiller's wife Julika (Paula Beer) to identify her husband, but she is unable to do so conclusively. Memories reveal more and more about the couple's relationship - and it turns out that the prosecutor has a surprising connection to the missing man.
Zobacz ten film:
-
Piątek
30 stycznia Friday January 30


